movie info: XVID 656x272 23.976fps 700.0 MB SubEdit b.4060 (http://subedit.com.pl)/
- Nancy? - Robert, dziękuję za kwiaty.
Nie ma za co. Cieszę się, że ci się podobają.
Nie uwierzysz gdzie teraz jestem.
Panie!
- Zderzyłeś się z pojazdem - Wiem, wiem.
- Są wspaniałe. - Na prawdę?
Tak. Zazwyczaj dostaje się bukiet z liścikiem.
Te są niebywałe.
- Gdzie znalazłeś żywe gołębie w Nowym Jorku? - Długa historia.
A to.
- Idziemy na bal? - Nie musimy jak nie chcesz.
Żartujesz? To takie romantyczne.
- Spontaniczne. - Fajnie.
- Nie mogę się doczekać. - Świetnie.
Co do sprawy z Giselle. Chcę jej tylko pomóc.
- Nic... - Wiesz co?
Jeśli mówisz, że nic nie zaszło, to nic nie zaszło.
Ufam ci.
- Więc jutro wieczorem? - To do ciebie nie podobne.
Jesteśmy na Time Square, gdzie kierowca autobusu został zaatakowany...
Wygląda na to, że to małe pudełko kontroluje magiczne zwierciadło.
...dziwnie się zachowywali, wtedy ten wiewiór...
Zawsze cię kochałem.
Nie masz szacunku do samego siebie?
Nie potrzebuję go.
Chcę tylko dotknąć twoich ust moimi.
Niech pan wróci. Proszę.
Jak mogę kochać mężczyznę, który nie lubi siebie samego?
Odejdź ode mnie Jerry, brzydzę się tobą.
Nic nie poradzę, że...
Nathaniel lubi jak podskakuję?
Jestem przystojny również podczas snu?
Biedny mały wiewiór, drży z przemęczenia.
Pewnie chciałby odpocząć w cichym kąciku.
Dobrej nocy.
Śpij dobrze.
Idę zaczerpnąć powietrza, panie.
Panie?
Czy pan...
lubi siebie samego?
A czego tu nie lubić?
Patrz uważnie.
Wsadzam tutaj...
Zrób to jeszcze raz.
Niesamowite. Pokaż jeszcze raz.
Ostatni raz.
I patrz.
Jesteś czarodziejem.
Co?
- To bardzo miłe miejsce. - Tak?
- A my jemy obiad. - Tak.
- To jest randka. - Tak. Nie!
Nie my tylko...
Jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Ludzie nie zabierają dzieci na randkę.
Szkoda.
Morgan to urocza dziewczynka. Jest bardzo miła i słodka.
Tak. Jest świetna.
Co?
- Bardzo za nią tęskni? - Za kim?
Matką.
- Cóż... - Co?
Nie rozmawiamy o tym.
- Przepraszam, nie chciałam być wścibska. - W porządku.
Nie rozmawiam o tym z Morgan, ani z nikim innym.
- Ponieważ było to bardzo smutne? - Nie na początku.
- Byłeś zakochany. - Tak.
- W tym problem. - Jak to może być problem?
Ponieważ miłość...
Miłość, o której mówiłaś to fikcja.
Któregoś dnia musisz się obudzić i...
Jesteś w prawdziwym świecie.
Co zmusiło cię, żeby się budzić?
Cóż...
Ona odeszła.
- Przykro mi. - W porządku.
Jestem dużym chłopcem, dam sobie rade.
Martwię się o nią.
Jest nieśmiała.
Nie ma wielu przyjaciół.
Trzeba być silnym, żeby stawić czoła światu.
Dlatego nie opowiadam jej bajek.
Nie chcę, żeby uwierzyła w te bzdury, że marzenia się spełniają.
Ale marzenia się spełniają. I może przydarzy się coś cudownego.
- Zapomniałem, z kim rozmawiam. - Mam nadzieję, że nie zapomnisz.
Lubię z tobą rozmawiać.
Cóż za miła pani.
- Od tajemniczego wielbiciela. - Wielbiciela?
Czemu ciągle dostajesz coś za darmo?
- Co to jest? - Martini o smaku jabłka.
Jabłkowa...
- Wygląda pyszniusio. - Uważaj jest zatruta.
- Żartujesz? - Tak.
- Bądź ostrożna. - Wezmę małego łyczka
Łyczek w zupełności wystarczy.
Szczur na stoliku. Zawołajcie pomoc.
Zjada jej twarz.
Wiewiórka.
To przenosi choroby.
Edward tu jest.
Nic by mi nie zrobił.
- Gdzie jest Pip? - Co?
Pizza oddycha.
O nie.
Pip...
W porządku?
Zwierciadełko powiedz przecie, co to za okropne miejsce?
Czemu wszystko jest takie trudne?
Czy kiedyś odnajdę moją drugą połowę?
Spalona pizza nie zawierała żadnych szczątek.
To zwierze nadal gdzieś tam jest.
Jest z nami kobieta, która została zaatakowana...
Giselle!
Proszę powiedzieć, jakie to uczucie wiedzieć, że to zwierze nadal żyje.
Cudowne. Pip to mój najlepszy przyjaciel...
Jeszcze jedno pytanie...
Cóż to za łajdak?
Czy ten atak, to jakaś nowa moda...
Zwierciadełko, błagam, powiedz mi gdzie ona jest!
Z rogu 116-stej i Broadway... - Róg 166-stej i Broadway!
Dziękuję.
Dużo się dzisiaj działo.
- Bałaś się? - Trochę.
- Czy Pipowi nic nie będzie? - Nie martwiłabym się o niego.
Jest bardzo odważny.
Pamiętam jak kiedyś biednego wilka gonił Czerwony Kapturek wokół domku babci...
z toporkiem...
Pip bez wahania ruszył na pomoc.
- Nie znam tej wersji. - To dlatego, że Kapturek ją przekręcił.
Dobranoc Giselle i dziękuję za opowiedzenie mi bajki.
Dobranoc Morgan.
Spóźniłeś się.
Proszę o wybaczenie.
Słuchaj, Giselle...
Niezła historyjka o wiewiórce.
Wiem jak to jest rozczarować się na kimś.
Wierzyć, że marzenie się spełni, mimo, że tak nie jest.
Jego przybycie nie jest marzeniem. On to zrobił.
Jasne. Bo tak powiedziała wiewiórka?
Tak. Pip to powiedział.
Wiesz co? Nie wiem, czy sobie żartujesz,
czy coś z tobą jest, bo wiewiórki nie mówią.
Może nie tutaj.
Może nie wypada mi tego mówić, bo prawie się nie znamy...
Lecz, gdyby wam nie wyszło i chciałabyś zostać w Nowym Jorku,
- możesz liczyć na moją pomoc. - Miło z twojej strony.
- Ale Edward przybędzie. - A jeśli nie?
- Czemu wciąż to powtarzasz? - Codziennie mam z tym do czynienia.
Jeśli w związku już na początku pojawiają się problemy,
- to później nic się nie zmieni. - Przybędzie.
- Nie wydaje mi się. Nie. - Tak.
- Muszę się nie zgodzić. Nie. - Nie?
- Nie. - "Nie" to jedyne słowo, jakie znasz?
- Nie. - Widzisz, "nie".
- Nie. - Nie.
Nie, nie nie. I tak w kółko.
Z twoich słów słychać tylko "nie". Czasami czuję się przez to...
- Czasami sprawiasz, że... - Co czujesz?
Czuję się taka... Taka...
Zła!
- Jestem zła. - Dobrze się czujesz?
Jestem zła.
W porządku?
Czuję się cudownie.
- Jesteś pewna? - Tak.
Nic mi nie jest.
Łaskocze…
Dobrze.
Dobranoc.
Jejciu.
- Dzień dobry. - Dobry, tatusiu.
Zrobiłaś śniadanie. Świetnie.
- Otworzę. - Dziękuję.
- Ładna sukienka. - Dziękuję.
To ja, książę Edward z Andalazji. Przybywam na ratunek ukochanej.
- Jest tutaj. - Najwyraźniej.
- Jak wyglądam? - Na trochę oszołomioną.
Nie. Jak ja wyglądam.
Wyglądasz...
przepięknie.
- Giselle! - Edward.
Mógłbyś...
- Mógłbyś trochę uważać? - Ty.
Co?
- To ty uprowadziłeś moją Giselle. - Uspokój się.
Nie!
- Masz jakieś ostatnie życzenie? - Chyba sobie jaja robisz.
Dziwne życzenie.
Nie!
To moi przyjaciele.
To jest Morgan...
I Robercie to jest Edward.
Marzyłem o pocałunku miłosnym - On też śpiewa.
i o damie, którą nie sposób nie dostrzec.
Czystą i słodką czekająca by
dokończyć pieśń tą.
Kim jest niewiasta ta, która stworzona została...
Stworzona została...
By stworzyć... - Co się stało?
Nie śpiewasz.
Rzeczywiście.
Przepraszam. Zamyśliłam się.
- Zamyśliłaś? - Zanim wyjedziemy chcę coś zrobić.
Powiedz co, a się stanie.
- Chcę iść na randkę. - Randka!
Co to jest?
Więc...
Idziemy na obiad...
i mówimy o sobie. Co lubimy, a czego nie.
O naszych zainteresowaniach. Randka.
Pamiętajcie, że możecie nas odwiedzić w Andalazji, kiedy chcecie.
Jasne.
Gdybyście byli w mieście to możemy wybrać się na obiad.
Było by cudownie.
Zobaczymy się niedługo. Nie mówimy przecież o...
wieczności.
Więc...
Powodzenia na randce.
A tobie z Nancy.
A ty...
Miło było spędzać z tobą czas.
Nigdy cię nie zapomnę. Wiesz o tym?
Dziękuję, za opiekę nad mą lubą, wieśniaki.
Będę za nią tęsknić.
Ja też, kochanie.
Ja też.
Nie wiem, jakim cudem się odnaleźli, naprawdę.
- Ty idioto! - Ale wasza wysokość...
Wysłałam cię, żebyś ją zabił, a nie uratował.
- Nie potrafisz tego pojąć? - Rozumiem pani zdenerwowanie,
ale gdybym dostał jeszcze jedną szansę.
Jeszcze jedną szansę?
Co ty myślisz, że zatrute jabłka rosną na drzewach?
Zostało tylko jedno. Wypadasz z gry.
- Ale wasza wysokość, proszę... - Zapomnij.
Pofatyguję się tam i sama ją zabiję.
Myślałem nad tym, co powiedziała ta dziewczyna
o błysku w oczach Phoebe.
Była to pierwsza rzecz, na jaką zwróciłem uwagę.
To prawda.
Jej oczy naprawdę błyszczą.
Dobra. Posłuchajcie.
Jako twój adwokat...
Nie możesz zmieniać zdania, bazując na tym...
Co jeśli to nie był przypadek, że ją spotkaliśmy?
- Macie problemy. - Każdy je ma.
Każdy przeżywa złe chwile.
Czy mamy przez to odrzucić, dobre chwile?
Nie.
Jak smakuje ci hot-dog?
To nie jest pies, tylko tak na to mówią.
Wyśmienity.
To była urocza randka. Idziemy już?
- Gdzie? - Z powrotem do Andalazji.
Pobrać się. Żyć długo i szczęśliwie na zawsze.
Nie.
Nie musimy się spieszyć.
- Ile te randki trwają? - Cóż...
Tyle ile się chce.
Mogą trwać i trwać tak długo póki masz pomysły.
- Pomysły? - Możemy iść do muzeum.
Albo do teatru.
Albo na ten bal. - Bal?
Tak. Są tam tańce i muzyka.
- Lubisz to. - Chyba tak.
Cudownie. Powinniśmy iść.
- Giselle. - Tak?
- Ale później wracamy do Andalazji? - Oczywiście.
Jak tylko się skończy.
- Giselle, wróciłaś. - Morgan!
Potrzebuję twojej pomocy.
Idę na bal i nie wiem, co robić. Co powinnam ubrać.
I nie wiem gdzie o tej godzinie znaleźć wróżkę.
Mam coś lepszego od wróżki.
Tatuś mówił, że to tylko na nagłe wypadki.
A to na pewno jest nagły wypadek.
Proszę bardzo.
- Pa. - Pa.
Proszę pani.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Jak wychodzisz nie możesz mieć za dużo makijażu
bo chłopcy mogą złe skojarzenia. A wiesz, jacy oni są.
- Myślą tylko o jednym. - O czym?
Nie wiem. Nikt mi nie mówi.
Więc...
- Tak to jest? - Co, skarbie?
- Chodzić na zakupy z mamą. - Nie wiem.
- Nigdy nie byłam zakupach z mamą. - Ja też.
- Ale podoba mi się. - Mnie też.
Pomyśl, że niedługo będziesz miała nową mamę.
- Masz na myśli macochę. - Nie jest tak jak mówią.
Spotkałam wiele miłych i cudownych macoch.
Edward ma macochę.
Nie poznałam jej, ale słyszałam, że jest urocza.
Pan M jest na linii i mówi nam, że jego ukochana jest nieco chłodna.
Oddajemy panu głos.
Zawsze traktowałem ją jak królową...
Ale ostatnio czuję się, jakbym jej nie znał.
Musi pan z nią porozmawiać i dowiedzieć się, co do pana czuje.
Witaj, bezwartościowy człowieku. Tęskniłeś?
- Co ona tu robi? - Nie mam pojęcia.
Jestem zaskoczony twoim widokiem.
Również jestem zaskoczona, mówiłeś że nie umiesz tańczyć.
Mówiłem, że nie tańczę. Nigdy nie mówiłem, że nie potrafię.
To jest Edward. Jest moim...
Księciem.
A to jest Nancy, jest moją...
Jesteśmy razem.
A ta piękna pani, to Giselle. Miłość mego życia.
Mego serca druga połówka.
- Coś nie tak? - Sposób, w jaki to powiedziałeś...
Prosto z mostu. Bez żadnej ironii.
To bardzo... Romantyczne.
Dziękuję.
Dobra ludzie nadszedł ten czas.
Chciałbym, żeby każdy z panów zaprosił panią, z którą nie przybył
do królewskiego walca.
Mogę dostąpić zaszczytu?
Zatańczymy?
Jesteś w ramionach mych
Świat się nie liczy
Muzyka gra
Dla nas dwojga
Tak blisko siebie
I kiedy jestem z tobą
Tak blisko, czuję że żyję
Życie idzie naprzód
Romantyczne marzenia muszą zginąć
Mówię żegnaj
I nigdy nie będę wiedział
Byłem tak blisko
Tak blisko ciebie
Na zawsze wiedzięć będę
Pragnę w ramionach mieć ciebie
Tak blisko
By w zasięgu mieć
Szczęśliwe zakończenie
Prawie uwierzyłem
Miejsca ono mieć nie będzie
Jesteś obok mnie
Popatrz jak daleko zaszliśmy
Tak daleko
Jesteśmy
Tak blisko
Można przejąć partnera?
Oczywiście.
- Jesteś smutna. - Nie. Nic mi nie jest.
Przyniosę twe okrycie.
Ty!
- Wysłałaś mnie tu. - Cieszę się, że cię widzę.
Zaczynałam się martwić.
Wysłanie cię do tego okropnego miejsca to był wypadek.
Tyle tu smutku.
I tyle bólu.
Tak...
Nigdy nie będziesz z tym, którego kochasz.
Jesteś skazana na życie z innym. Na całą wieczność.
Ale nie musi tak być. O nie.
Mogę to zatrzymać.
Sprawię, że złe wspomnienia znikną.
Tylko jeden gryz.
I wszystko to odejdzie.
Życie tutaj, ludzie których poznałaś...
Nic nie będziesz pamiętać.
Tylko słodkie sny i szczęśliwe zakończenie.
Ale musisz się spieszyć.
Żeby wszystko zadziałało musisz ugryźć jabłko zanim zegar wybije dwunastą.
No już. Pospiesz się.
Tak, tak, tak... Właśnie tak.
Z drogi!
- Edward. - Mama?
Edward.
Tak... A ona?
Zabieram ją na świeże powietrze. Chyba zemdlała.
Zostaw ją, kochanie.
Nic jej nie ma. Uderz ją w twarz.
Dajcie trochę wody.
- Nic jej nie jest. - Niech mi ktoś pomoże, proszę.
Przesadzasz. Nie ma się co denerwować.
Dzwoń po pogotowie.
Nie zwracajcie na nią uwagi. Bawcie się dalej.
Nic jej nie będzie.
Dzień dobry, mamy nieprzytomną kobietę.
Nie wiem, nie widziałam, co się stało.
- Zemdlała. - Nie zemdlała.
Nathaniel, wracaj do samochodu.
Nie wrócę.
Otrułaś ją.
- Ona była tą wiedźmą. - Ty to zrobiłaś?
To ona zabiła dziewczynę. Otruła ją.
Z przykrością stwierdzam, że przy mojej pomocy.
Kłamie. Czemu miałabym, pomyśl, czemu...
Cisza!
Ty kłamliwa morderczynio.
Kiedy wrócimy do domu cała Andalazja dowie się o twojej zdradzie.
Twoje dni, jako królowej są policzone.
Odbierzesz mi koronę?
Nie uważasz, że to zbyt melodramatyczne?
Nie wiem co to znaczy, ale zostaniesz usunięta z tronu na zawsze.
Dopilnuję tego.
Starczy. Wiedźmo.
Musimy jej pomóc. Co robić?
Nie wiem.
Co robimy?
Nic nie można zrobić. To koniec.
Miłosny pocałunek.
Co?
- To najpotężniejsza rzecz na świecie. - Ależ oczywiście.
Wiedziałem o tym.
Nie działa!
Teraz już jej nie uratujecie. Gdy zegar wybije dwunastą...
...będzie martwa.
- Chyba że... - Że co?
Niemożliwe.
To nie ja.
Pocałuj ją, Robercie!
W porządku.
Proszę...
Nie opuszczaj mnie.
Wiedziałam, że to ty.
- Czyż to nie piękne? - Cudowne.
Dużo lepsze niż zeszłoroczne przedstawienie.
Najpotężniejsza rzecz na świecie.
Nie sądzę.
Nie macie pojęcia, z kim zadarliście.
Chcecie przedstawienia? To wam je dam.
Cofnąć się.
Przygotujcie się na scenę finałową.
Ty samolubna, zła...
Te wszystkie gadki o miłosnym pocałunku,
budzą we mnie bestie.
Tak sobie myślę...
Jeśli mam pozostać królową muszę przygotować jakąś historyjkę na powrót.
Może o pojawieniu się wielkiej, wściekłej bestii,
która wszystkich zabiła.
Biedna, bezbronna królowa Narissa nie mogła ich obronić.
Rozpocznijmy od dziewczyny, która wszystko zaczęła.
Po moim trupie.
Dobrze. Pójdę ci na rękę.
Chodź, Giselle. Nie przegap zakończenia.
Puść mnie! Jesteś szurnięta!
Nie. Mściwa, pamiętliwa, olbrzymia, ale nie szurnięta.
Oto i mamy zwrot akcji w naszej historii.
Mała, dzielna księżniczka przybywa na ratunek.
Nie czujesz się jak panienka, przystojniaczku?
Kochaniutka, czas przenieść naszą opowieść na wyższy poziom.
Chciałbyś w końcu się uwolnić.
Żeby pomóc Giselle.
Pokonać bestię.
Czemu nie powiedziałeś, od razu?
Narissa! Nie pozwolę ci go zabrać.
Zbliżamy się do końca naszej historii.
Siedzisz wbita w fotel,
umierając z ciekawości jak się zakończy?
Co powiecie na to, "i żyli długo i szczęśliwie".
Przynajmniej ja.
Robercie, trzymaj się!
Sprawia ci radość, takie spadanie?
Tylko, jeśli jesteś w pobliżu, by mnie złapać.
Czemu jesteś smutna, piękna pani?
Masz bucik. Znajdź właścicielkę.
Mogę?
Pasują idealnie.
Przepraszam.
Macie tu dobry zasięg.
DOM MODY - "Andalazja"
MOJE MĘKI DWORSKIE - Zniknięcie Złej Królowej
MILCZENIE NIE JEST ZŁOTEM
- Masz złotko. - Dziękuję.
Dobra nie pchać się. Starczy dla każdego.
I tak oto wszyscy żyli długo i szczęśliwie.
KONIEC